Eigenlijk zijn er geen typische MS klachten. Wel zijn er klachten die een neuroloog MS doet vermoeden. Dat zijn voornamelijk moeheid, gezichtsverlies aan een of beide ogen, moeite met lopen en problemen met het ophouden van de urine. Vooral wanneer deze klachten bij jonge mensen voorkomen, kan de neuroloog aan MS denken en zal eerst een neurologisch onderzoek uitvoeren.
Testen
Dit neurologisch onderzoek bestaat uit een serie testen. De neuroloog doet deze testen bij de patiënt om aanwijzingen te vinden voor een letsel in het zenuwstelsel. Het gaat er in eerste instantie om dat het aannemelijk gemaakt wordt dat er een letsel is en waar het letsel zit. Het kan zijn dat de neuroloog bij het onderzoek afwijkingen vindt die passen bij een beschadiging van het perifere zenuwstelsel. Daarmee is MS dan zo goed als uitgesloten.
Het onderzoek van het zenuwstelsel is uitgebreid. Eerst worden de zogenoemde hersenzenuwen onderzocht. Hierbij horen de ogen, oren, gevoel van het gezicht, spieren van het gezicht en de nek. Daarna worden de armen onderzocht, het gevoel, de spierkracht, de spanning van de spieren, de besturing van de armen en de reflexen.
Het testen van de reflexen wordt gedaan door met een hamertje op een pees van een spier te slaan. Als reactie trekt de spier samen. Een bekende reflex is de kniepeesreflex. Met het hamertje wordt op de kniepees net onder de knie geslagen, terwijl men het onderbeen over de rand van de onderzoekstafel laat hangen. Als reactie spant de bovenbeenspier zich aan en het been maakt een trekbeweging. De armen en de benen worden op eenzelfde manier onderzocht, ook wordt het lopen bekeken. Bij mensen met MS zijn de reflexen vaak afwijkend. Dit komt door die beschadigde myeline.
Bij het onderzoek van de ogen kijkt de neuroloog met een lamp in het oog. Hij kijkt hier vooral naar de plaats waar de oogzenuw in het netvlies uitmondt. Wanneer de oogzenuw ooit ontstoken is geweest, dan is er een litteken te zien. De neuroloog laat de patiënt naar zijn bewegende vinger kijken en let erop of de ogen gelijktijdig dezelfde richting op gaan. Soms zijn er afwijkingen die de patiënt zelf nog niet opgevallen zijn.
De neuroloog strijkt met een stokje of punt van het hamertje onder de voetzool. Hij kijkt dan nauwkeurig naar de reactie van de tenen. Normaal moeten de tenen een soort grijpbeweging maken. Bij MS wordt vaak een afwijkende reactie gezien: in plaats van te buigen, strekt de grote teen zich terwijl de andere tenen wel buigen. Deze afwijkende reactie wordt ‘voetzoolreflex volgens Babinski’ genoemd. In het begin van de ziekte is dit bij veel patiënten de enige afwijking die men vindt bij het neurologisch onderzoek.
Belang
De belangen van een neurologisch onderzoek kunnen niet genoeg benadrukt worden. Ten eerste kan de neuroloog door het vinden van afwijkingen op het spoor gezet worden van MS en dan aanvullend onderzoek doen in die richting. Ten tweede kan het neurologisch onderzoek aanwijzingen geven voor het bestaan van een andere aandoening aan het centrale zenuwstelsel.
Please wait...